„burzliwy rozwój mikrobiologii, wskazującej na takie przyczyny nowotworów jak pasożyty, bakterie, grzyby, algi, pierwotniaki i wirusy. Również w ubiegłym stuleciu Cohnheim i Ribbert wiązali ten proces z nieprawidłowym umiejscowieniem tkanek zarodkowych.
Wymienione wyżej główne kierunki badań zostały szeroko udokumentowane w pierwszej połowie XX wieku. Dwaj Japończycy, Yamagiwa i Ichikawa, w 1915 roku wywołali nowotwory smarując smołą — kilka razy tygodniowo, przez wiele miesięcy — wewnętrzne powierzchnie ucha królika. Ale doświadczenia ze smołą, jako skomplikowaną mieszaniną wielu związków organicznych, nie pozwalały stwierdzić, który z jej składników i dlaczego jest czynnikiem rakotwórczym. Badania mające na celu uzyskanie odpowiedzi na to pytanie trwają do chwili obecnej.
W początkowej dekadzie naszego wieku odkryto pierwsze nowotwory wirusowe, oczywiście zupełnie nie znając ich budowy. Opisano częstsze występowanie nowotworów pęcherza przy zakażeniu pasożytami. Ale nie podważono twierdzenia, że nowotwór nie jest chorobą zaraźliwą.
Także na początku XX wieku, T. Boveri wysunął hipotezę, że komórki nowotworowe różnią się od normalnych liczbą chromosomów. Jej rozwinięciem stało się opracowanie przez K. H. Bauera w 1928 r. mutacyjnej teorii nowotworów i poszukiwanie genu nowotworowego.“(4)